Cricket ಹುಚ್ಚು

ಹೆಚ್ಚೆಂದರೆ ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿ ಅಲ್ಲವೇನೋ
ಹುಚ್ಚೆಂದರೂ ತಪ್ಪಲ್ಲವೇನೂ
ನನ್ನ ಹುಡುಗನ ಮಧುರ ಒಲವು
ನಾನ್ನಲ್ಲ ಎಂದರೆ ನಂಬುವಿರೋ ಏನೋ?

ಆ ಹಳೆಯ ನೆನಪಿಗೆ ಆ ಸವಿಯಾದ ಪಯಣ
ಹೊಡೆತ ತಿಂದ ಆ ಏಟುಗಳ ಸ್ಮರಣ
ತಿಂದ ಊಟ ಆಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಜೀರ್ಣ
ಏನು ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಕಾರಣ?

ಅಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಸಂಘದಲ್ಲಿ ಅವನಾದ ಹೀರೋ
ಬೇರೆಯೆಲ್ಲಾ ಆಯ್ತು ಝೀರೋ ದೊಡ್ಡ ಝೀರೋ
ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿಳಿಯದ ಆಕರ್ಷಣೆ
ಭೂಮಿ ಆಕಾಶದ ಮಧ್ಯೆ ಸಂಘರ್ಷಣೆ

ಸ್ವರ್ಗದ ಮಡಿಲೇನೋ ಎಂಬ ಭಾವನೆ
ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಅನುಕರಣೆ
ಅದೇ ಪ್ರಪಂಚದ ಪೀಠಾಧಿಪತಿ ಇವ
ಮುಗ್ದ ಮನಸಿನ ಚಂಚಲ ಭಾವ

ಕೈಲಿ ಹಿಡಿದ ಆ ದಾಂಡು
ಬೀಸಿ ಬರುವ ಆ ಚೆಂಡು
ಆಗ ಪ್ರಪಂಚವಿತ್ತು ತುಂಬಾ ಗುಂಡು
ನಾನಾಗುವ ಮೊದಲು ಅವನಿಗೆ ಬಂಧು

ಅರ್ಧ ಹೆಂಡತಿ

ಯಾರಪ್ಪ ಈ ಮಾರಾಯ?? ಹೀಗೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಾನೆ
ವಿಚಾರ ವಿನಿಮಯದ ನಂತರ ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ
ಮನೆ ಮಂದಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳದ ನಾನು
ಪುರಾಣವ ತೆಗೆದೇ, ಆಗಲೇ ತಿಳಿದದ್ದು ಈ ಅರ್ಧ ಹೆಂಡತಿಯ ಬಗ್ಗೆ!!!

ಈ ದೊಡ್ಡ ಬಂಗಲೆಯ ಒಳಗೆ ಆಂಗ್ಲ ಪದಗಳ ಕಾರುಬಾರು
ಸಣ್ಣ ಸಂಕಟದ ಅಲೆಯ ಮುಂದೆ ಬರಿ ಇತ್ತು ಅದರ ರಂಗು ಜೋರು
ಆದರೆ ಕನ್ನಡದ ಕಂಪು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಅಳಿಯದೆ ಮಾತುಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಬರ್ಜರಿ ಸಾಗಿದೆ
ಮನಸು ಬಿಚ್ಚಿ ಭಾವನೆಗಳು ಗರಿಗೆದರಿದೆ!

ಪದಗಳ ಮದ್ಯೆ ತಿಳಿಯಿತು "ಗೋವಾ" ದ ವಿಷಯ
ಅಲ್ಲಿತ್ತು ಮದುವೆಯ ಸಂಭ್ರಮದ ಮಾಯಾ
ಹತ್ತಿರ ಬಂಧುಗಳ ನಡುವೆ ಮಧುವಣಗಿತ್ತಿ
ಹರುಷವು ತುಂಬಿತ್ತು ಅವಳ್ಳನ್ನು ಸುತ್ತಿ ಸುತ್ತಿ

ಈ ಚರ್ಚೆಯೆಲ್ಲಾ ಆಕೆಯ ಮೇಲೆ
ಅವಳೇ ಈ ಅರ್ಧ ಹೆಂಡತಿ ಎಂಬಾ ಬಾಲೆ!!
ಯಾರೋ ಏನೋ ತಿಳಿಯದ ನಾನು, ಆ ಪದಕ್ಕೆ ಮನಸೋತೆ
ಕವನವ ಬರೆವ ಆಸೆ ವ್ಯಕ್ತ ಪಡಿಸಿದೆ!!

ಪದಗಳ ಹೆಕ್ಕಿ ಬರೆಯಲಾದೆ, ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಪದಗಳ ಹೊಂದಿಸಿದೆ
ಕವಿತೆಯ ಓದಿ ಮನನೊಂದಬೇಡಿ, ಪದಗಳನು ಕಾವ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸಿದೆ


"साली आधी घर वाली "

ಬಂಧನ

ಎಲ್ಲೋ ಅಳಿದುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರೀತಿಯ ಭರವಸೆಯ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಸಿದೆ
ಬಾಡಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಬಳ್ಳಿಗೆ ನೀರಿನ ಆಸರೆಯಾದೆ!
ಸಂತಸವ ಹರಡುವ ಭಾವನೆಯ ತಂದೆ
ನನ್ನ ಪುನಃ ಜೀವಂತವಾಗಿಸಿದೆ!

ಹೇಗೋ ಏನೋ ತಿಳಿಯದೆ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಅತಿರೇಕವಾಯ್ತು
ಬಣ್ಣದ ಆಗಸದಲ್ಲಿ ಹಾರುವ ನನಗೆ ರೆಕ್ಕೆಯ ಕಳೆದುಕೊಂಡತಾಯ್ತು
ಸದಾ ನಾನು ನಿನ್ನ ನೋವಿಗೆ ಕಾರಣವೇನೋ ಅನಿಸುವಂತಾಯ್ತು
ಕೊನೆಗೆ ನನ್ನ ಜೀವಂತಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ದುಃಖವೆನಿಸಿತು!!

ಸಂತಸದ ಕಡಲಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದ ನಮಗೆ ಈ ನೋವೇಕೆ?
ನಮ್ಮ ಮಧ್ಯ ಕ್ಷಮೆಯ ಬಂಧನವೇಕೆ?
ನಾವೇನು ಸಮಾಜದ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳಿಗೆ ಹೊರತಲ್ಲ
ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳದ ಮನಸ್ತಿತಿ ಏಕೆ?

ಕೋಪದ ನುಡಿಗಳ ಕೋಡಿ ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಬಂದಿತೆ?
ಜೀವನವ ಮರೆವಷ್ಟು ದೂರ ನಿಂತೇ ಹೇಗೆ?
ನನ್ನ ಉಪಸ್ತಿತಿ ನಿಂಗೆ ಅನವಶ್ಯಕ ಅನಿಸಿತೆ?
ನನ್ನ ಮಾತುಗಳು ನಿನಗೆ ಮುಳುವಾಯ್ತೆ?

ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಬೇಡ
ನಿನ್ನನು ಅರಿಯುವ ಸ್ವತಂತ್ರ ನೀಡು ನನಗೆ
ನಿನ್ನ ಮನದ ಮೂಲೆಯ ಆಳುವ ಯೋಗ ನನ್ನದಾಗಲಿ ನಿನ್ನ ಮನೆಯನಲ್ಲ!
ನಿನ್ನ ಮನೆಯ ಸಂತಸದ ತೋರಣ ನಾನಾಗುವ ಭಾಗ್ಯ ನನಗೆ ಸಿಗಲಿ!

ಪ್ರತಿ ಮಾತಿನಲ್ಲೂ ಸೋಲಿನ ಅನುಭವ ಬೇಡ
ನಿನ್ನ ಜಯದ ಮಾಲೆಗೆ ನಾನು ಹೂವಾದರೆ ಸಾಕು
ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳ ನನ್ನ ಕನಸಿನಂತೆ ಸಿಂಗರಿಸುವೆ
ಬದಕನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೋಡುವ ಔದಾರ್ಯ ತೋರು ಎನಗೆ

ಈ ಕವನವ ನನ್ನ ಭಾವನೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿರುವೆ
ಅದಕ್ಕೆ ಅಹಂಕಾರದ ಹೆಸರು ಬೇಡ
ನನ್ನಲ್ಲಿ ನೀನು ಕೊಂಚ ನಂಬಿಕೆಯ ಇಡು
ನಿನ್ನ ನಂಬಿಕೆಯ ಎಂದೂ ತಪ್ಪು ಮಾಡೆನು!

ಸ್ಪಂದನ

ಸ್ಪಂದಿಸಲಾರೆನು ನಿನ್ನಯ ಪ್ರೀತಿಗೆ,

ಸ್ನೇಹಕೆ ಸೋತೆನು ಹೇಗೋ ಕನಸನು ಅಳಿಸದೆ!!

ನಿನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮೌನವನ್ನು ನಾ ಕದ್ದು ಒಯ್ಯಲೇನು?

ಒಮ್ಮೆ ಸುರಿಸಲು ಆ ಮುತ್ತಿನ ನಗೆಯೊಂದನು! ಸೇರಿದೆ ನಿನ್ನನು!!

ಬಯಸದೆ ಬಳಿಗೆ ಬಂದ ಸ್ಪೂರ್ತಿ ಕಿರಣ ಸ್ಪರ್ಶವು 

ಸೇರಿತು ಈ ಎದೆಯನು ತುಂಬಲು ಹೊಸ ರಾಗವು 

ಆ ಬಾನಿಗೆ ರಂಗನು ನಿನ್ನ ಬಣ್ಣದಿಂದ ನೀಡಬಲ್ಲೆ 

ನನ್ನ ಹುಡುಗುತನವನು ತಪ್ಪು ತಿಳಿಯಬೇಡ ನೀ ಇಂದು!!

ನೂರಾರು ಕವಿತೆಗಳನು ನಾ ಬರೆದು ನೀಡಲೇನು? 

ಅದರಲ್ಲಿಯೇ ಅಡವಿಸಿದೆ ನಾ ನನ್ನ ಬಾಳನು! ಕೊಡುಗೆಯ ನೀಡಲು!!

ಪ್ರೇಮದ ಈ ಕವನಗಳಿಗೆ ಪದಗಳಿಗ ಸಾಲದೇ?

ಹಾರಲು ಕಳಿಸಿದ ನಿನಗೆ ಹಾರಲೀಗ ಬಾರದೇ?

ಈ ಜೀವಕೆ ಜೀವವ ನೀನೆ ಸೇರಿಸಿ ಕೂಡಿಸಿ ಜೊತೆ ಸಾಗಬೇಕು 

ನನ್ನ ಆ ಹೆಜ್ಜೆಗಳಿಗೆ ನಿನ್ನ ಲಜ್ಜೆಯ ಗುಂಗು ಜೊತೆ ಸೇರಿತೆನು?

ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನೀನು ಹೂವಾಗಿ ಬಂದೆಯೇನು?

ನೀ ತೋರಲು ಆ ನೀರಿನ ಹೊಸ ಜಾಡನು?ದಾಹವ ತೀರಲು!!

ತಾಣ-ಪಯಣ

ಮುಗಿಲ ಓಡಲಲಿ ಆ ಬೆಟ್ಟಗಳು 

ಮನದ ದುಗುಡತೆಯ ದೂರ ತಳ್ಳಿದವು

ಮಂಜು ಮುಸುಕಿದ ಆ ಹಾದಿ

ಸ್ವರ್ಗದ ಮುಸುಕ ಎಳೆದವು!!

ಸಣ್ಣ ಎಳೆಯ ಬೀಸುತ ರವಿಯು 

ನೀರ ಬಿಂದುಗಳ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದ

ಹವಾಮಾನದ ಆ ವೈಪರಿತ್ಯಕೆ 

ಮಧುರ ಸುಧೆಯ ಹರಿಸಿದ 

ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಕಾಗದದ ಹಾಳೆಯ ಮೇಲೆ ಕಂಡ ಚಿತ್ರವದು

ನೈಜ ಚಿತ್ರಣ ತಲ್ಲಣವ ಮೂಡಿಸಿದ ಕ್ಷಣವದು

ಸುಂದರ ಆ ತಾಣದಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಝರಿಯ ಆಲಾಪ 

ತಂಪು ತಂಪು ಗಾಳಿಯ ಮಧುರ ಪ್ರಲಾಪ

ಪಯಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ ದಾರಿಯ ತುಂಬೆಲ್ಲಾ ಹಸಿರು

ದೂರ ಮಾಡತೊಡಗಿತ್ತು ನಮ್ಮ ಬೇಸರು

ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಕಿತ್ತು ಬಂದಿದ್ದ ಮರಗಳ ಬೇರು 

ಹುಟ್ಟಿಸಿತು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಬೆವರು!

ನಿಂತ ತಾಣವೆಲ್ಲಾ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಸುಂದರ ಚಿತ್ರಣ 

ಯಾರಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಸದು ಹೇಳಿ ನವಿರಾದ ತಲ್ಲಣ?

ಅದೊಂದು ಅನಾನುಭಾವ ಮಂಥನ 

ಅದೇ ಈ ಕವಿತೆಯ ಮೂಲ ಚೇತನ!

ಈಗ ಮೂಡಿತಲ್ಲವೇ ಮನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನೆ?

ಯಾವುದೀ ಪರಿಸರ ಚಿನ್ಹೆ

ಯಾವುದೋ ಕನಸಲ್ಲ ಇದು

ಅದುವೇ ನಮ್ಮ ಕರುನಾಡ ಚಿಕ್ಕಮಗಳೂರು

ಪಯಣ

ಹೆಗಲಲಿ ಹೊತ್ತ ಬ್ಯಾಗ್, ನಡು ಬಿಸಿಲಿನ ಚುರು ಚುರು ಸುಡುವ ಆ ಸೂರ್ಯ, ಬೈಕನ ಚಕ್ರಗಳು ಅದನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗುತಿತ್ತು. ದೊಡ್ಡದಾದ " ನೈಸ್" ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೊಡನೆ ಸಾಗುತ್ತಾ ದೂರವಾಗುತ್ತಿದ್ದ ತೆಂಗು ಹಾಗು ಅಡಿಕೆ ಮರಗಳು ಬಿರ್ರನೆ ಬೀಸುತ್ತಿದ್ದ  ಕಲುಷಿತ ಬಿಸಿ ಗಾಳಿ. ಹಾಗೆ ಮಾತಿನ ಬಿರುಸು ಚಟುವಟಿಕೆ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಮಧ್ಯೆ ನಾವು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ತಿರುವನ್ನು ಮರೆಸಿತು.

ಅಲ್ಲಿಯೇ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಒಬ್ಬಾತ ನಾವು ೩ಕಿ ಮಿ ಅಷ್ಟು ಮುಂದೆ ಬಂದಿದ್ದೇವೆಂದು ತಿಳಿಸಿದ, ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಿರುಗಿ ನಮ್ಮ ಪಯಣ ಸಾಗಿತು. ಗಾಳಿಯ ಸ್ಪರ್ಶ ತಣ್ಣಗಾಯಿತು, ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳು ನಮ್ಮನು ತಾಕುತ ಸ್ವಾಗತ ಕೋರಿದಂತೆ ಅನಿಸಿತು. ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಮರಗಳು ಅವುಗಳ ಪಿಸುಮಾತು ನಮ್ಮ ಈ ಪಯಣಕ್ಕೆ ಸುಂದರ ಅನುಭವವ ನೀಡಿತು.

ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಾ ನಾವು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಹಸಿರು ಆ ಪರಿಸರ ಮನದ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ತುಂಬಿದ ದುಗಡವೆಲ್ಲಾ ದೂರ ಮಾಡಿತು. ಮೋಡದ ಮರೆಯಲ್ಲಿ ರವಿ ತಾನು ಬೆಟ್ಟಗಳ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಕಿರಣಗಳ ಚೆಲ್ಲುತಾ ಕಚಗುಳಿಯ ಅನುಭವವ ಮಾಡಿರಬಹುದು. ಅದೇ ಹಾದಿಯಲಿ ನನ್ನ ಮನ ಕವಿತೆಯ ಪದಗಳ ಹೆಕ್ಕುತಿತ್ತು.

"ಬದುಕಿನ ಭವ್ಯತೆಯ ಮುನ್ನುಡಿಯಲಿ

ದೈವ ತಾ ನೀಡಿದ ಅಚ್ಚರಿಯ ಬೊಗಸೆಯಲಿ 

ಆತನ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಕನ್ನಡಿಯಲಿ 

ಕಂಡೆ ನಾ ಸೌಂದರ್ಯವ ಪ್ರತಿ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ" 

ಆ ಬೆಟ್ಟದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಆ ಗಾಳಿಯ ಪಿಸುಮಾತು ಆಗಸದ ಬಣ್ಣ ಭಾನುವಿನ ಆ ರಶ್ಮಿಯ ಸಾಲು ಸಾಲು ನನ್ನ ಇಷ್ಟು ದಿನದ ಎಲ್ಲ ದುಃಖ ದುಗುಡಗಳ ದೂರ ಮಾಡಿತು.

ಆ ಮೋಡಗಳ ಸಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಆ ರವಿಯು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಮರೆಯಾಗದೆ ಇದ್ದ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಂತವಾದಂತೆ ನಾನು ಪರವಶಲಾದೆ. ಹಸಿರು ಚಿಗುರು ಎಲೆಗಳು ಭೂಮಿಗೆ ಅಂಟಿದ್ದ ಆ ಪೈರು ನಾನು ಬಾವನ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತಿದ್ದೆ.
ಆದರೆ  ಪ್ರತಿ ಆದಿಗೂ ಅಂತ್ಯವಿದೆ ಹಾಗೆಯೆ ನಮ್ಮ ಈ ಪಯಣಕ್ಕೂ.

ಆದರೆ ಪಯಣದ ಪ್ರತಿ ಹಂತದ ಆ ಅನುಭವ ನಿಜಕ್ಕೂ ಮನದ ಕದ ತಟ್ಟಿದೆ. ಆ ಕುಡಿದ ಎಳೆನೀರು, ಹಾದಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನ " ರೇಸ್ " ಜೊತೆಗೆ ತಿಂದ ಆ "ಲೆಸ್" ನಿಜಕ್ಕೂ ನೆನಪಿನ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಜಾಗವ ಕಾದಿರಿಸಿದೆ.

"ಪಯಣದ ಈ ಹಾದಿ ಸಾಗುತಿರಲಿ 

ಜೀವನದ ತಿರುವಿನಲ್ಲಿ ಹೊಸತು ವಿಷಯವಿರಲಿ 

ಪ್ರತಿ ಪಯಣದ ಸಂತೆಯಲಿ 

ನನ್ನ ಕಾವ್ಯದ ಗುಂಗು ಬೆರೆತಿರಲಿ"

ಆ ನೆನಪುಗಳ ಬಂಡಾರವ ನಾನು ಮನದ ಖಜಾನೆಯಲಿ ಜೋಪಾನ ಮಾಡುವೆ. ಸಂತಸದ ಹೊನಲು ಹೀಗೆ ಹರಿಯುತಿರಲಿ.
ಮನೆಯ ಸೇರಿ ಆ ರಾತ್ರಿಯ ಕನಸಲ್ಲೂ ನನ್ನ ಮುಖದ ಮೇಲೆ ಆ ಮುಗುಳ್ನಗೆ ಹಾಗೆ ಉಳಿದಿತ್ತು.

ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಇಂತ ಒಂದು ದಿನವ ನೀಡಿದ ನಿನಗೆ ನನ್ನ ಧನ್ಯವಾದಗಳು.

ಕ್ಷಮೆ ಇರಲಿ

ದುಃಖದ ಮಡುವಿನಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿರ ಹನಿ 

ಮಾತಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಮೂಡಿದ ದನಿ 

ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನೋವಿನ ಒಂದು ಗಣಿ 

ತುಂಬಲಾರದೆ ಹೋದೆ ಅಲ್ಲಿ ನಗುವಿನ ಮಣಿ 

ದಿನದಲ್ಲಿ ತುಂಬಿದ್ದ ಸಂತಸ ಒಂದು ಮಾತಿಂದ ದೂರವಾಯ್ತು

ಪ್ರತಿ ಪದಗಳು ಮುಳ್ಳಾಯ್ತು

ಕಣ್ಣಿರ ಬಿಂದುವಿನಲ್ಲಿ ಸಂತಸವು ಕತ್ತಲೆಡೆಗೆ ಸಾಗಿತ್ತು

ಆ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ನೋವು ಕಾಣದಾಯ್ತು

ನೆನಪಿರಲಿ ನನಗೆ ನಿನ್ನ ಆ ಎಲ್ಲಾ ಪದಗಳು 

ನಡೆಯುವ ಮನುಜ ಎಡವುದು ಸಹಜವೇ 

ತಿದ್ದಿ ನಡೆವ ಸಹಜತೆ ಮನದಲ್ಲಿ ಇರಲಿ

ಮನದಲ್ಲಿ ಮುಗ್ದತೆ ಎಂದೂ ಹಸಿರಾಗಿರಲಿ

ಮುಗ್ದ ಮನಸು ಬಯಸಿದ್ದು ಬಣ್ಣದ ಕನಸುಗಳು 

ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣವ ಹಚ್ಚ ಬಯಸಲಿಲ್ಲ ನಾ ಎಂದೂ

ಮನದ ಗಾಜನು ಒಡೆದ ಕ್ರೂರಿ ನಾನು 

ಜೋಡಿಸಲಾರೆ ಸರಿ ಮಾಡಲಾರೆ 

ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ತುಂಬಿರುವ ಈ ತಪ್ಪು ಭಾವನೆ ದೂರ ಆಗಲಿ

ಎಲ್ಲರ ಮನವೂ ತಿಳಿ ನೀರಿನ ಕೊಳವಾಗಿರಲಿ

ನಾನು ಆ ನೀರಿಗೆ ಬೀಳುವ ಕಲ್ಲಾಗ ಬಯಸಲಿಲ್ಲ 

ಆ ನೀರಿಗೆ ಕ್ಷಣ ಕಾಲದ ಬಿಂದು ನಾನು !!!!!